اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت بر سرسختی تحصیلی دانش‌آموزان پسر دارای وابستگی به تلفن همراه در اصفهان
کد مقاله : 1128-CONF
نویسندگان:
نیلوفر دهقان *
دانشگاه پیام نور آمل
چکیده مقاله:
هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت بر سرسختی تحصیلی دانش‌آموزان پسر دارای وابستگی به تلفن همراه در اصفهان بود. روش: پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل پسران دبستانی مدارس مختلف شهر اصفهان در سال تحصیلی 99-1398 بود. نمونه مورد مطالعه 40 نفر از پسران دبستانی 9 تا 12 سال شهر اصفهان و (نیز مادران آنها) بود که به روش غربالگری (کسب 1انحراف معیار پایین‌تر از میانگین در سرسختی تحصیلی و 1انحراف بالاتر از میانگین در وابستگی به تلفن همراه و تمایل مادران به شرکت در جلسات فرزندپروری)، از مدارس ناحیه 4 اصفهان انتخاب شدند و بصورت تصادفی به دوگروه 20نفره (آزمایش و کنترل)، گمارده شدند. گروه آزمایش تحت آموزش برنامه فرزندپروری مثبت قرار گرفت. جمع‌آوری داده‌ها توسط پرسشنامه سرسختی تحصیلی بنیشک و همکاران (2005) و وابستگی به تلفن همراه سواری (2014) انجام گرفت. یافته‌ها: یافته‌ها نشانگر تأثیر معنادار آموزش فرزندپروری مثبت به مادران، بر افزایش سرسختی تحصیلی (41/29=F، 05/0>P، 58/0=Eta) و کاهش وابستگی پسران دبستانی به تلفن همراه بود. نتیجه‌گیری: لذا می‌توان از آموزش فرزندپروری مثبت به عنوان یک مداخله مطلوب برای بهبود سرسختی تحصیلی دانش‌آموزان و کاهش وابستگی آنها به تلفن همراه استفاده کرد.
کلیدواژه ها:
فرزندپروری مثبت، سرسختی تحصیلی، وابستگی به تلفن همراه
وضعیت : مقاله پذیرفته شده است