اثربخشی درمان بر پذیرش و تعهد ( ACT) بر صمیمیت و سازگاری زناشویی زنان متقاضی طلاق
کد مقاله : 1109-CONF
نویسندگان:
علی قره داغی *
تبریز، دانشگاه تبریز، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: طلاق یکی از آسیب های اجتماعی زندگی امروز است و همواره نهاد خانواده را تهدید می کند، پژوهش حاضر به منظور تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر صمیمیت و سازگاری زناشویی زنان متقاضی طلاق انجام گرفت.
روش: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان متقاضی طلاق مراجعه کننده به دادگاه‌های خانواده استان تهران بودند. نمونه آماری شامل 20 زن متقاضی طلاق بودند که با روش نمونه‌گیری داوطلبانه انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار اندازه‌گیری مقیاس صمیمیت والکر و تامپسون و پرسشنامه سازگاری زن و شوهر اسپنیر بود. آزمودنی‌های گروه آزمایش 9 جلسه در برنامه گروهی رویکرد مبتنی بر پذیرش و تعهد شرکت کردند. داده‌ها از طریق آزمون تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: یافته‌های این پژوهش نشان داد که تفاوت بین گروه آزمایش و کنترل در صمیمیت زناشویی، سازگاری زناشویی و مولفه های رضایت ، همبستگی دونفری، توافق دو نفری و ابراز محبت معنادار می‌باشد.
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این مطالعه می‌توان عنوان کرد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) در افزایش صمیمیت و سازگاری زنان تأثیرگذار است، لذا می تواند به عنوان رویکردی کارآمد در درمان ناسازگاری زناشویی و میل به طلاق موثر باشد.
کلیدواژه ها:
درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، صمیمیت، سازگاری زناشویی
وضعیت : مقاله پذیرفته شده است