امید فردی تا امید اجتماعی
کد مقاله : 1069-CONF
نویسندگان:
ریحانه صبورنژاد *1، فریبرز باقری2
1دانشگاه
2دانشگاه علوم و تحقیقات
چکیده مقاله:
چکیده

امید یکی از ویژگی‌های زندگی است که مردم را به جستجوی فردایی بهتر وامی‌دارد. امید به زندگی یکی از شاخص‌های مهم سلامتی و رفاه است که انگیزه مثبتی بر حس توانمندی و راهیابی ناشی از تعادل فرد با محیط ایجاد می‌کند. اسنایدر امید را مجوعه‌ای از شرایط می‌داند که موجب برخورداری فرد از اهداف ارزشمند شخصی و ادراک توانایی برای تولید راهبردهایی در جهت تحقق اهداف می‌شود (اسنایدر و همکاران 2002).
امید اجتماعی یکی از مفاهیم نوظهور در مطالعات اجتماعی است. امید اساس زندگی اجتماع است و مفهوم امید اجتماعی به مثابه صنعتی برای جامعه به کار می‌رود. از دیدگاه کارشناسان، نبود اجتماعی پویایی را از جامعه می‌گیرد و یأس و افسردگی را اشاعه می‌دهد و برعکس افزایش امید اجتماعی باعث شادی و نشاط اجتماعی و پویایی اجتماع می‌شود. در سال‌های اخیر شبکه‌های اجتماعی با ظرفیت نمایشی و بیانی خود می‌توانند زمینه‌ساز مفاهیمی مانند امید و ناامیدی باشند.
از این رو در این مقاله به تعریف امید فردی و امید اجتماعی پرداخته و در ادامه به نقش شبکه‌های اجتماعی در مقوله امید پرداخته و در پایان به بررسی نمود اجتماعی امید در موعودگرایی و اتوپیا می‌پردازد یعنی امید به ایجاد جامعه‌ای برابر، نوعی امید جهانی است که می‌تواند جامعه را بسازد و تغییر دهد.
کلیدواژه ها:
امید اجتماعی امید فردی موعود گرایی
وضعیت : مقاله پذیرفته شده است