اثربخشی گروه درمانی هیجان مدار بر افزایش صمیمیت زناشویی زوجین
کد مقاله : 1015-CONF-FULL
نویسندگان:
محدثه سمامی *
جنت آباد. اقاقیا. ستر. یاس. بن بست بنفشه.پلاک 12. واحد 15
چکیده مقاله:
هدف پژوهش : هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی گروه درمانی هیجان مدار بر افزایش صمیمیت زناشویی زوجین بود. روش پژوهش : روش پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری پس از یکماه بود. جامعه آماری این تحقیق زوج‌های مراجعه کننده به کلینیک‌های مشاوره شهر تهران در محدوده زمانی بهمن ماه1394 بودند. در این تحقیق از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد. زوج درمانی در 3گام شناسایی، تغییر و تثبیت و در 10 جلسه به صورت یک ساعتی و هفته‌ای دوبار بار تشکیل شد. پرسشنامه مورد استفاده صمیمیت زناشویی(باگاروزی، 2001) بود. روایی محتوایی از طریق اساتید و پایایی پرسشنامه از طریق آلفای کرونباخ 89/0 بدست آمد. نتایج پژوهش : پس از خارج کردن تاثیر پیش آزمون، اختلاف معناداری بین میانگین نمرات دوگروه آزمایش و کنترل در پس آزمون و مرحله پیگیری صمیمیت زناشویی وجود دارد. بنابراین فرضیه صفر معنادار نبودن اختلاف میانگین صمیمیت زناشویی اولیه قبل و بعد از برگزاری جلسات گروه درمانی هیجان مدار پس از حذف اثر احتمالی پیش آزمون رد شده و فرضیه محقق تایید می‌گردد. نتیجه گیری : یکی از این نیازهای زوجین نیاز به صمیمیت است زوج ها باید راه های جدید برقراری ارتباط با یکدیگر را فراگیرند و فرضیات اساسی پیونددهنده خود و همسرشان را عوض کنند. زمانی که زوج ها در انجام این امر شکست میخورند، گروه درمانی هیجان مدار می تواند در اصلاح این فرآید به آن ها کمک کند.
کلیدواژه ها:
کلمات کلیدی: گروه درمانی هیجان مدار، صمیمیت زناشویی
وضعیت : مقاله برای ارائه به صورت پوستر پذیرفته شده است